نه میبخشیم،
نه فراموش میکنیم
سندی زنده از درد، ایستادگی و دادخواهی
ما در اینجا نمیخواهیم فقط کتابی را معرفی کنیم. ما میخواهیم حقیقتی را بازگو کنیم که میخواهند پنهانش کنند. این سایت، خانهٔ مقاومت و حافظهای است برای ثبت جنایت، برای دادخواهی و برای آزادی.
فریاد بیصدایان
یادآوری شهدای آزادیخواه
ما با هم میایستیم و صدای کسانی خواهیم بود که دیگر نمیتوانند حرف بزنند. این انقلاب نهتنها برای آزادی زنان، بلکه برای حقوق تمام انسانهاست.
تحلیل: این جملات در ابتدای کتاب، پیام واضحی دارند: این انقلاب فراتر از یک جنبش سیاسی است. این صدا، صدای نسلی است که فریاد برابری و کرامت انسانی سر داد و با گلوله پاسخ گرفت. یادآوری و ثبت نام این شهدا، فقط ادای احترام نیست؛ یک تعهد تاریخی است.
خیزش ۱۴۰۱؛ طوفان برآمده از خون مهسا
پانزده ماه گذشته نشان میدهد که فاصله بین جنبشهای اعتراضی کمتر و شدت آنها بیشتر شده است؛ مردم مصممترند و جمهوری اسلامی هرچه بیشتر در باتلاق سقوط فرو میرود.
تحلیل: اعتراضات پس از کشتهشدن مهسا امینی تنها یک واکنش احساسی نبود؛ آغاز یک انقلاب اجتماعی است. زنجیرهای از خشم سرکوبشده که فوران کرد. این بخش از کتاب به تحلیل علل و عمق اجتماعی جنبش ژینا میپردازد و نشان میدهد چگونه یک جرقه میتواند به آتشی بزرگ بدل شود.
قربانیان ساچمهها
فقط چشم نبود که نابینا شد، وجدان جهان باید بیدار میشد؛ از دختر ششساله تا پیرمرد، همه هدف قرار گرفتند.
محتوا: در این بخش از کتاب، فهرست مفصل و تکاندهندهای از کسانی آمده که در اعتراضات هدف گلولههای ساچمهای قرار گرفتند و بینایی خود را از دست دادند. این فهرست نام، عکس، شغل و مکان دقیق آسیبدیدگی را شامل میشود؛ اسنادی انکارناپذیر از شلیک مستقیم نیروهای سرکوبگر.
تحلیل: حمله به چشمها، نماد هدف گرفتن آگاهی است. وقتی حکومتی از چشمان مردم میترسد، یعنی از دیدن، از دانستن و از حقیقت وحشت دارد. این بخش، یکی از دردناکترین و در عین حال مستندترین قسمتهای کتاب است.
زندان، شکنجه، تجاوز
از تجاوز سیستماتیک در بازداشتگاهها تا بردهسازی جنسی؛ زنان، نوجوانان و حتی مردان، همه هدف سلاح جنایت قرار گرفتند.
تحلیل: این بخش از کتاب، یکی از بیرحمترین و تاریکترین واقعیتهای پشت پرده را برملا میکند. گزارشهای مستند از تجاوز جنسی در زندانها توسط مأموران حکومت، چیزی نیست که بتوان از کنار آن ساده گذشت. نهتنها زنان، بلکه نوجوانان و حتی مردان نیز مورد آزار قرار گرفتند. سکوت دربارهٔ این جنایات، بازتولید خشونت است.
هدف نهایی؛ دادخواهی، مستندسازی و حافظهٔ جمعی
ما نه برای انتقام، بلکه برای عدالت و آیندهای بدون تکرار تلاش میکنیم.
تحلیل: این بخش پایانی کتاب، دعوتی است به مشارکت فعال همهٔ ما. ثبت اسامی، جمعآوری مستندات و بازگویی شهادتها فقط وظیفهٔ نهادهای حقوق بشری نیست؛ وظیفهٔ انسانی هر فرد آگاه است.
